Sozializazioa: Adiskidetasuna, etsaitasuna eta bakartzea
Haurraren sozializazioak paper garrantzitsua betetzen du bere giza ahalmenenetan eta etorkizuneko bizitzan. Izan ere, bizitza osoa garatzen dugu besteekin hartu-emanetan: senitartekoekin, lagunartekoekin, lankideekin… (batzuek jainko edo izaki metafisikoekin ere bai).
Aitona-amonak
Sarri entzun ohi da aitona-amonek gaizki hezten dituztela bilobak. Hori esaten da, heziketa zuzenari begira, ezin utz daitekeena egiten uzten omen dietelako, dena ematen dietelako eta haurrak mirespenez betetzen dituztelako. Norbaitek bere buruari laudorioren bat egiten dionean ere gaztelaniaz esan ohi zaio “parece que no tienes abuela”.
Umeari zigorra jarri edo ez eztabaidatzen
Gai honi hurbiltzeko modu erreza da geure buruari galdetzea zein den guretzat une egokia geure bikoteak masailekoa eman edo zigorren bat jar diezagun. Ziurrenik, ez dugu une egokirik aurkituko.
Haurren ezetzak eta kasketak
Horrelakoei ez zaie inolako garrantzirik ematen edo bestela, garai jakin horretako garapen fasetzat hartzen dira beste barik. Hala ere, ez dira ez hain hutsalak ezta hain ondorio kalterik gabekoak ere.
Sarritan entzun ohi direnak
Entzun ohi diren gauzen artean, sarritan horrelakoak entzuten dira: “horiei seme-alabak okertu egin zaizkie”, edo baita ere horrelakoak: “ez hartu haurra besoetan, horretara ohituko da eta gero ez du nahi izango bakarrik ibiltzerik”.
